Work in progress | Rambuku

 

 

Work in progress: Rambuku

Na 'Slaap kindje slaap' (als proloog van 'wat/nu' in 2016) en 'Eg er vinden, Ik ben de wind' (2018), speelt STAN voor de derde keer een tekst uit het oeuvre van de Noorse toneelschrijver Jon Fosse. 

Vanwaar onze verwantschap met Fosse? Omwille van zijn geheel eigen en nieuwe taal, een taal die ritmisch, muzikaal, poëtisch en filosofisch is,
een taal tussen die van Thomas Bernhard en Samuel Beckett, een taal die het afwezige zichtbaar maakt, die het verdriet, het isolement, de eenzaamheid, de angst, de liefde, de gezins- en familierelaties, het hele leven probeert te vatten in een grote beklijvende en verstilde eenvoud.

Ditmaal gaan Damiaan De Schrijver en Matthias de Koning samen met de Zwitserse actrice Kayije Kagame aan de slag met 'Rambuku', een dialoog over een man en een vrouw die op de mysterieuze Rambuku wachten.
Zal Rambuku hen meenemen naar een land met dezelfde naam, waar de vrouw fantastische verhalen over vertelt?
Mogelijk is er een breuk in het verschiet, of een verzoening. Mogelijk is er hoop en verlossing. 

I must be the one I was
(quite short pause)
I can’t
(breaks off, quite short pause)
I must be
(quite short pause)
The one I am
and the one I shall be
(quite short pause)
and I am beautiful
I’ve dressed up
today I’m beautiful
for today

Is a big day
a day for decisions
today is Rambuku’s day.

 

Een blik op de ontwikkeling van het decor:

tg STAN Rambuku decor tg STAN Rambuku decor tg STAN Rambuku decor tg STAN Rambuku decor

 

tg STAN Rambuku decor