VX MIX 16: HH91

Frank Vercruyssen

Voor de 16e en voorlopig laatste aflevering in deze reeks ga ik terug naar mijn hiphopdagen (die trouwens nog steeds voortduren, maar dan iets minder fanatiek). U weet of u weet niet dat ik jarenlang een hiphopprogramma heb samengesteld en gepresenteerd op Radio Centraal, ‘Zuid Centraal’. In 1991 was ik daar volop mee bezig. Dat jaar was op politiek vlak alweer een verschrikking – de Eerste Golfoorlog weet u wel – maar op het vlak van Beats & Rhymes was het zonder meer mythisch. Dat zal u duidelijk worden als u ziet wat er dat jaar allemaal is uitgekomen. Het was mijn bedoeling om ook de al even legendarische jaren 1992 en 1993 te behandelen in de volgende afleveringen, maar de werk/plek wordt voor nu afgerond, dus die plannen staan even on hold. De toekomst zal uitwijzen of we op de website van Stan of ergens anders nog een plekje vinden voor een eventueel ‘seizoen 2’ in de VX-MIX-SAGA… In ieder geval lijkt een overzicht van de hiphopreleases van exact 30 jaar geleden mij een waardige afsluiter voor seizoen 1…  
So let’s start kicking the shit the Nine One.

Media content
Audio file

En waardiger dan met Shock G kunnen we niet beginnen…
Deze superster van de Westcoast Funk, voorman van de briljante Digital Underground, overleed jammer genoeg op 22 april 2021 op 57-jarige leeftijd. Met hun debuutalbum ‘Sex Packets’ hadden deze boys uit Oakland in 1990 het land deskundig platgewalst met hun geniale mix van onweerstaanbare P-funk, intelligentie, sex en onnozelheid en daarmee een meer dan soliede vloer gelegd waar de Snoop Doggy Doggen van deze wereld de volgende decennia op zouden dansen. Oakland Funk was in the house like a mofo en bood een mooi tegengewicht aan de in your face West Coast Gangsta Rage die het hiphoplandschap overspoelde.

Op 15 januari kwam hun tweede plaat uit: ‘This is an EP release’. Daaruit hoort u 
‘The Same Song’, ook te vinden op de soundtrack van ‘Nothing But Trouble’ en daarvoor het epische ‘Nuttin Nis Funky’. Let in dat nummer zeker ook op de weergaloze flow van de tweede rapper in de rij, ‘Big Money Odis’, smooth as butter, funky as Betty Davis’ bum...  
Fun fact: Shock G’s alter ego, Humpty Hump, voor het eerst te horen in ‘Doowutchyalike’ (te vinden op ‘Sex Packets’), maakt ook hier weer zijn opwachting.  
Dixit wiki: The character, which sports a buffoon persona, colorful clothes, and Groucho glasses, is sung by Shock G.  A fictional biography was constructed for Humpty, the story being that Edward Ellington Humphrey III, former lead singer of "Smooth Eddie and the Humpers," had become a rapper after burning his nose in a kitchen accident with a deep-fryer.  Because of the "accident", the character is seen wearing a large nose disguise.’
Heel veel fans hebben lange tijd geloofd dat Humpty Hump een totaal andere persoon was. Pas later werd het duidelijk dat het gewoon Shock G zelf was.

En nog een laatste fun fact: ‘Same Song’ was het eerste nummer waarop Tupac Shakur te horen was. Op www.songfacts.com leren we dit: ‘Four voices take verses on this track, although two of them are the same person. Digital Underground leader Shock G also portrays Humpty Hump, and on this song they appear back-to-back. The group's rapper Money B also does a verse, and then it closes out with the new guy : Tupac Shakur. Tupac was a roadie with Digital Underground on their 1990 tour when they opened for Public Enemy. At after-parties, Pac would show off his rap skills, so the group had him take a verse on "Same Song", which marked his first appearance on a major-label release.’

Shock G of Humpty Hump...

We blijven aan de west coast, maar we trekken naar Compton, L.A. met DJ QUIK.
Ik ben zelf nooit fan geweest van de man, u hoort zo dadelijk waarom, maar hij heeft wel mee de West Coast G Funk op de map gezet. Hij was qua looks in die beginjaren ook hét cliché van de West Coast rapper, met de obligate Jheri Curls waarmee ze in die tijd aan de East Coast alleen maar spot en hoon oogstten… Het was trouwens in die tijd nog altijd bon ton om op de West Coast rap neer te kijken en de East Coast als de ‘echte hiphop’ te beschouwen. De East Coast rappers zagen het dan later ook met lede of volstrekt niet lede ogen aan hoe de West Coast G Funk een vlucht nam en met de pluimen en vooral met de Dead Presidents (voor niet ingewijden: dollars) ging lopen… Het is in deze markant om te vermelden dat ikzelf eerst via Public Enemy maar dan toch via Los Angeles (N.W.A., Ice T, Above The Law, Compton’s Most Wanted), het rapuniversum ben ingetuimeld.

Bruggetje: over Compton’s Most Wanted gesproken: ik was een grote fan van MC Eight en de zijnen na hun briljante debuutalbum ‘It’s a Compton Thang’ uit 1990. Over CMW later meer, maar toen een van de langst durende vetes uit de hiphopgeschiedenis uitbrak tussen CMW’s MC Eight (een Compton Crip) en DJ Quik (een Tree Top Pirus Blood) was het voor mij dan ook een no brainer ‘who’s back I had’... Quik was a bitch, zoveel was duidelijk in mijn appartement in Borgerhout… CMW for life, G ! Bon, genoeg trivialiteiten over mijn naïeve en jeugdige shenanigans. 
Of nee, toch nog 1 anecdote, onder de noemer ‘Hip Hop culture for total dummies’: 
In 1991 (denk ik, want het was vóór de LA Riots van april 92) trokken Jolente en ik door Californië en als HHhead moest ik natuurlijk ook absoluut naar South Central LA. We hebben daar heel wat uren rondgecruisd in onze gehuurde knalrode Camaro (het was een free upgrade geweest van het Rental Car agentschap), op zoek naar beats en street cred. Compton, Inglewood, Watts Towers, Florence & Normandy, you name it. We voelden ons supercool in die infamous hoods. Het moet terloops vermeld dat ik een zwarte bandana droeg in die warme Cali-summer (het waren de early nineties ja, so shut the fuck up). Op een gegeven moment bezochten we een swap meet (een soort overdekte markt). Bij het binnenkomen zei de security agent echter: ‘No gang related signs please.’ Ik was met verstomming geslagen dat ik überhaupt gang signs droeg (het woord überhaupt hier zegt al genoeg over mijn witte Nederdietse achtergrond…) en ik vroeg dan ook meer uitleg. ‘Your bandana.’ ‘But, sir, it is black.’ ‘Yeah, but black is blue affiliated.’ Er volgde een uiterst gezwinde hoofddekselverwijdering. Lang verhaal kort: het komt er op neer dat ik al een paar dagen door South Central Los Angeles aan het cruisen was in een Bloodrode Camaro, mij openlijk manifesterend als Blue Crip… Een rijdende belediging voor Bloods én Crips… Lucky to be alive dus… Tot daar mijn anekdote by white eurodummy…

Maar DJ Quik dus… Uit ‘Quik is the Name’, verschenen op 15 januari, hoort u ‘Born And Raised In Compton’, met daarop de welbekende sample van die Comptonites met Attitude en natuurlijk die moddervette, geniale en veelgebruikte flow van Isaac Hayes’ ‘Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic’. En yeah, yeah, Quik’s song’s a classic… bitch.

Nee, ‘bitch’ mag ik niet zeggen, want, laatste fun fact: The Crips vermeden zo veel mogelijk de letter b en The Bloods spraken de letter c liever niet uit… Dus als je iemand ‘Wassup Cuz’ hoort zeggen, weet je dat hij Crip affiliated is. Hip Hop Trivia Inc…

Bandanas

Er kwam die 15e januari nog een derde album uit, waarmee we voor het eerst naar de East Coast trekken: ‘Step In The Arena’ van Gang Starr. Een mijlpaal, een meesterwerk van een iconisch duo dat een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op de evolutie van Hip Hop, zowel wat rhymes betreft – intelligente en veelzijdige woordtovenarij – als qua beats. Het waren de geniale beatmaster DJ Premier en de veel te vroeg overleden wordsmith extraordinaire Guru, die, met andere pioniers als Tribe Called Quest, de jazz in rap hebben geïntroduceerd en zo de productie van Hip Hop naar een torenhoog niveau getild. ‘Step In The Arena’ is, na hun debuut ‘No More Mr Nice Guy’ uit 1989, de tweede LP van Gang Starr en wordt vaak een van de beste Hip Hop albums uit de geschiedenis genoemd. Naast de zeven studioalbums en twee compilaties met Gang Starr, zou Guru ook het onsterfelijke en uiterst succesvolle Jazzmatazz project uit de grond stampen maar dus jammer genoeg in 2010 overlijden aan the big C (nee, dat was nog niet Corona toen…). DJ Premier zou uitgroeien tot een van de grootste en meest invloedrijke Hip Hop producers aller tijden en samenwerken met alle groten in de rapcommunity. Misschien is hij wel de grootste… Ik bedoel maar, check die palmares op zijn wikipagina… Uw mond valt gegarandeerd open. Twee nummers uit ‘Step In The Arena’: het titelnummer en ‘Who’s Gonna Take The Weight’.

DJ Premier, Guru

We blijven in New York met de GZA. Gary Earl Grice is in Brooklyn geboren maar later verhuist hij naar Staten Island, waar hij vanaf 1992 deel zal uitmaken van een van de meest invloedrijke crews uit de geschiedenis van de hip hop, the pride and joy of Staten Island, The Wu Tang Clan.  Daarvoor had hij al geprobeerd om een carrière uit te bouwen als solo artiest maar dat was maar matig gelukt. Zijn debuutalbum ‘Words From The Genius’, kwam uit op 19 februari 1991 maar brak geen potten, iets waar zijn toenmalige label Cold Chillin niet echt veel aan heeft geholpen.  For the record moet ik vermelden dat het nummer in deze mix, ‘Pass The Bone’, niet op de release uit 1991 staat, maar enkel op de re-release uit 1994, toen Cold Chillin onbeschaamd op de Wu bandwagon sprong en daar munt probeerde uit te slaan. Wat er ook van zij, The GZA is een fenomenale lyricist en zijn ‘Liquid Swords’ album uit 1995 is wat mij betreft de beste solo release van de hele Wu-stal.
Op Pass The Bone hoort u ook de genaamde Prince Rakeem, ofwel de absolute beatmaster, de onuitputtelijke soundwizzard the RZA

Words from the genius     Words from the genius - re-release

Original                                                          Re-release

We blijven nog even East, maar dan in Roxbury, Boston, Massachussets, voor Ed O.G. & Da Bulldogs. Edward Anderson, solo of met Da Bulldogs, is eerder underground gebleven maar zijn debuutalbum, ‘Life Of A Kid In The Ghetto’, uitgekomen op 5 maart, heeft wel indruk gemaakt.  Daaruit ‘I Got To Have It’.

‘You Can’t Play With My Yo Yo’.  Just wanted to make that clear.
Yolanda Whittaker uit Compton, L.A. – ja, we zijn weer West – was voor het eerst te horen op ‘It’s A Man’s world’, te vinden op AmeriKKKa's Most Wanted, het fenomenale solo-debuut van Ice Cube na zijn vertrek bij N.W.A in 1990. Cube werd zo’n beetje haar mentor, en is ook te horen op dit nummer uit haar eerste album ‘Make Way For The Motherlode’, verschenen op 19 maart. Het album is onder meer geproduceerd door Del Tha Funkee Homosapien, die we op het einde van deze mix nog gaan tegenkomen. Yo Yo was en is belangrijk voor de evolutie van Female Rappers in Hip Hop en heeft een niet te onderschatten bijdrage geleverd aan de credibiliteit van Rapsters in een door testosteron aangedreven cultuur.

Ed O.G. & Da Bulldogs      Yo Yo

We leggen kilometers af. Even een korte uitstap naar Toronto, om dan weer naar New York te trekken met twee vertegenwoordigers van de slimme en inventieve Jazz Hop op rij: Dream Warriors en De La Soul.

Bij mijn weten waren King Lou en Capital Q vrijwel de eerste Hip Hop boys uit dat uitgestrekte noorden van het Amerikaanse continent die van zich lieten horen en succes boekten in het op dat moment nog vrijwel volledig door de VS gedomineerde rapwereldje.
Hun debuutalbum ‘And Now The Legacy Begins’ bracht in ieder geval een zeer fris geluid mee.  Een echte Canadese legacy zou er niet volgen, ook niet voor de Warriors zelf – het land geraakt niet echt bevrijd van zijn ‘gezond maar slightly boring’ imago – maar deze schijf heeft heel wat lawaai gemaakt en werd overladen met accolades. De plaat, uitgekomen op 23 april, wordt ook beschouwd als een belangrijke vroege vertegenwoordiger van wat gemakshalve ‘alternative hip hop’ wordt genoemd, een subcategorie waarin niet voor de hand liggende samples en stijlen en clevere rhymes centraal stonden. Uit ‘And Now The Legacy Begins’ hoort u de belangrijkste single: ‘My Definition of a Boombastic Jazz Style’, met een sample van ‘Soul Bossa Nova’ van Quincy Jones. (Heb ik ook maar ontdekt op de wiki-pagina hoor…)
‘De La Soul Is Dead’, het tweede (of sophomore zoals dat zo mooi klinkt in het Engels) album van De La Soul, kwam uit in hoogspanning na de aardbeving van hun debuut.  
Het is altijd een enorme uitdaging voor een groep die zo’n onuitwisbare eerste indruk heeft gemaakt om een tweede plaat te creëren die niet de grond wordt ingestampt. Gelukkig voor onze jongens werd ook hun tweede album, release date 14 mei, een enorm succes. Het is een heel epos geworden, boordevol pranks and skits. In deze mix hoort u ‘A Roller Skating Jam Named ‘Saturday’’, een instant classic nineties party anthem.

Dream Warriors      De La Soul is Dead

Terug naar Los Angeles nu, zij het via Newark, New Jersey: Ice T.  
Tja… Icoon van de Gangsta Rap and more, geboren in Newark, opgegroeid in L.A.
Straffe platen gemaakt. Ondergetekende altijd grote fan geweest… Zijn ‘Freedom Of Speech’ bijvoorbeeld is ronduit geniaal. ‘O.G. Original Gangster’, zijn vierde album, kwam, net zoals ‘De La Soul Is Dead’, uit op 14 mei. Ik vond het een geweldige release en zijn positie-inname over Desert Storm betekende erg veel voor mij. De Eerste Golfoorlog, de eerste cynische videogame war, had een erg grote impact op mij gehad, en het feit dat mijn muzikale helden zich hierover uitspraken was een hart onder de riem. Drie nummers van ‘O.G.’ in deze mix : ‘Ziplock’ (de afsluiting van een body bag), ‘Mind Over Matter’ en de outro Ya Shoulda Killed Me Last Year’ waar Ice even zegt waar het op staat.

Op 28 mei kwam Niggaz4Life van N.W.A. uit, hun tweede en meteen laatste album. 
Het is overduidelijk dat het conflictueuze vertrek van Ice Cube, de ongetwijfeld meest getalenteerde schrijver en rapper van de club, dodelijk was voor de groep. Toen later ook Dr. Dre zijn biezen pakte, was het helemaal klaar… De feud met Cube (over geld en credits, of wat dacht u) was begonnen in 1990 met het zeker nog funky en spannende ‘100 miles and Running’ op de gelijknamige EP. Wat er ook van zij, toen Cube vertrok, ging ik met hem mee. Net zoals bij de Quik-CMW feud, was het duidelijk waar mijn sympathie lag. De resultaten op plaat liegen er trouwens niet om: de solo-albums van Cube, die tenslotte de belangrijkste tekstschrijver van N.W.A. was, werden mijlpalen, de releases van N.W.A. eerder middelmatige en inspiratieloze gangstarap… En Dre zou een jaar laten ‘The Chronic’ uitbrengen. Need I say more… Goed, Niggaz4Life blijft belangrijk voor de geschiedenis.  
U hoort de single Always Into Somethin’.

Ice-T      N.W.A.

Back East voor een van mijn favoriete releases of all time in the history of ever: ‘All Souled Out’, de op 25 juni verschenen debuut EP van Pete Rock & CL Smooth uit Mount Vernon, New York.  Dit debuut, net als de daaropvolgende albums ‘Mecca And The Soul Brother’ (1992) en ‘The Main Ingredient’ (1994) kunnen echt niet ontbreken in de platenkast van wie zich enigszins een Hip Hop Head wil noemen… Lyrics van een fenomenale intelligentie en vindingrijkheid en beats die tot de absolute crême de la crême behoren… Ik bedoel maar, tussen DJ Premier, The RZA of Pete Rock wordt het moeilijk kiezen en in de geschiedenis van de hiphopmuziek heeft qua productie tot nu toe niemand dat machtige triumviraat naar de kroon kunnen stoten. J Dilla, Muggs, Dre, P Diddy… I know, I know… 
Twee briljante nummers uit die iconische EP: ‘Good Life’ en ‘Mecca And The Soul Brother’.  Incontournable.

All Souled Out

We blijven Eastcoast, van Mount Vernon naar de Bronx, maar dan wel via Londen en Jamaica.  Slick Rick, geboren in Londen met Jamaicaanse ouders maar in 1976 naar de VS geëmigreerd, ontmoette Dough E. Fresh (eighties rap icon) in 1984 en groeide uit tot een belangrijke figuur in de late eighties NY hip hop scene. Op zijn geweldige debuut ‘The Adventures of Slick Rick’ maakten we kennis met zijn accent, zijn laconieke stijl en vooral zijn uitzonderlijke kwaliteiten als verteller. Zijn nummers zijn onvervalste kortverhalen, witty, naughty and smart.  De plaat werd in 1988 een mijlpaal.  
Op 2 juli 1991 komt zijn tweede album uit, ‘The Ruler’s Back’, opgenomen terwijl hij op borgtocht vrij was na een schietpartij. Ja, Rick was niet bepaald de ideale schoonzoon en zal zijn deel aan run-ins met de NYPD en met de DOC (Department Of Corrections) meemaken… Hij zal van 1992 tot 1997 in Riker’s Island verblijven… 
Uit het tweede album hoort u ‘I shouldn’t Have Done It’. Self explanatory…

Let’s head South. Niet naar de Bible Belt, niet naar Pointy White Sheet Country, maar naar 5th Ward, onsterfelijk gemaakt door de no holds barred, seriously foul mouthed Southern Funk van de Geto Boys. Ik heb het al uitgebreid over hen gehad bij ‘VX-MIX-04: BLM raps then’, dus gewoon even vermelden dat u ‘Another Nigger In The Morgue’ en ‘Mind Playing Tricks On Me’ hoort, twee briljante nummers uit hun op 9 juli verschenen ‘We Can’t Be Stopped’, waarin het roepen, vloeken en tieren nog alom aanwezig zijn maar waar die ook ten gepaste tijde worden vervangen door naar de keel grijpende schetsen van het leven als zwarte man in de onderbuik van de United Slaves of America…. 

Slick Rick     Geto Boys

Back to Compton, voor de nemesis van DJ Quik: Mc Eight en z’n Compton’s Most Wanted.  Zoals ik al zei, altijd grooote fan geweest. Hun tweede album ‘Straight Checkn’ Em’, de opvolger van hun legendarische ‘It’s A Compton Thang’, komt uit op 16 juli en bevat een nieuwe collectie Filthy And Funky As Fuck, Cadillac Six Fo’, West Coast Drive-by Shit. When CMW ride, blunts are gettin’ smoked, caps are gettin’ peeled and in the end One Time gaffles ‘em up, again…

Voor civilians:

Twee nummers van CMW: ‘They Still Gafflin’’ en ‘Straight Checkn’ Em’
Audi like 5000… (betekent “weg”, gebaseerd op “I’m out” en op het Amerikaanse Audi model 5000, vandaar: “I’m audi like 5000”.  Altijd nogal obsessioneel geweest wat underground lingo betreft…)

De West-East jojo gaat door: 

Ook over de NYC/Toronto crew Main Source en de Queens rhyme prodigy Large Professor heb ik het al in MIX 4 gehad. Hier het onvergetelijke ‘Looking at the Front Door’, te vinden op hun ‘Breaking Atoms’, verschenen op Wild Pitch op 23 juli. For the record en for the nerds : het nummer zelf was al op 25 oktober als single uitgekomen.

Over rhyme prodigy gesproken: het debuutalbum van Leaders of the New School, meteen ook het debuut van that lyrical bombshell called Busta Rhymes, verscheen op 30 juli. ‘A Future Without A Past’ was een schoolvoorbeeld van de fast thinking, fast talking ADHD East Coast rap die NYC op de wereld heeft losgelaten. ‘Case Of The P.T.A.’ is een case in point… (P.T.A. betekent zoveel als Parent Teacher Association.  Oudercontact quoi…)
Ik moet toegeven dat ik toen het album uitkwam niet zo into die nogal hysterische vibe was, ik was nog meer in de top down mood van CMW of de Geto Boys… Maar qua skills viel onze mond natuurlijk open, om nog te zwijgen van wat Busta later nog allemaal bij mekaar zou tetteren…

Main Source, Leaders of the New School

En dan de aardverschuiving die Cypress Hill heet. In het begin vonden we het ‘duck meets ‘Ese’ (spreek uit Essé) stemgeluid van B-Real totally weird, maar de productie van DJ Muggs - nog zo’n genie aan de decks en knoppen - en de hele Latino Cali vibe van Sen Dog en crew vielen in als een bom. Hun debuutalbum is een absolute mijlpaal en maakt van 1991 mee een legendarisch jaar voor de hip hop. Op de wikipagina lezen we dat Senen Reyes en zijn broer Ulpiano Sergio (a.k.a. Mellow Man Ace) in 1971 vanuit Cuba naar South Gate, California emigreerden en vanaf 1988 als DVX (Devastating Vocal Excellence) begonnen samen te werken met Lawrence Muggerud (Muggs dus) uit NYC en met de genaamde Louis Freeze, ofwel B-Real uit L.A.. Ace begon snel aan een solo-carrière (zijn ‘Me La Pelas’ is onvergetelijk), de drie anderen vormden Cypress Hill. Hun debuut met dezelfde naam kwam uit op 13 augustus 1991.  Uit dit briljante album hoort u drie nummers: ‘The Phuncky Feel One’ (de eerste single), ‘Tres Equis’ en ‘The Funky Cypress Hill Shit’

Cypress Hill

O.P.P.  ‘Other People’s Pussy’, ‘Other People’s Penis’, ‘Other People’s Property’…
Het nummer zou een waar nineties anthem worden. Als we 1 $ zouden krijgen voor elke keer er “You down with OPP ? Yeah, you know me !” is geroepen, zou ons broodje gebakken zijn… Het nummer verscheen eerst als single en was vervolgens te vinden op het immens populaire debuutalbum van Naughty By Nature uit East Orange, New Jersey.
De plaat verscheen op 3 september op Tommy Boy Records. Het geluid was 100% East Coast en trok zowel een hardcore rap- als een meer mainstream poppubliek aan.  
Treach en de zijnen zouden ware sekssymbolen worden, met een grote schare zwijmelende (vrouwelijke) fans… Zelf behoorde ik niet tot die categorie, maar de rhymes en de delivery van Treach zijn natuurlijk zonder weerga.

W.C. & The Maad Circle uit L.A., zijn minder bekend geworden dan NBN, maar aan de skills zal het zeker niet gelegen hebben. De naam Coolio zal zeker een belletje doen rinkelen, maar dan meer dankzij zijn latere solo-albums en door ‘Gangsta’s Paradise‘ dan dankzij zijn bijdrage aan het debuutalbum van W.C. & The Maad Circle... ‘Aint’ A Damn Thing Changed’ is een te weinig bekende gem, verschenen op 17 september. Het was trouwens ook veel meer W.C. zelf die op deze lp mocht schitteren. W.C. was echt een veteraan van de Westcoast scene. Hij heeft zowel met de groep, solo als in andere combinaties (Ice Cube, Mack 10, …) materiaal uitgebracht.  Naast hem en Coolio maakten ook DJ Crazy Toones en Sir Jinx (producer en neef van Dr Dre) deel uit van the MAAD Circle. FYI: MAAD staat voor Minority Alliance of Anti-Discrimination. In deze mix hoort u een echte funk-klassieker: ‘Out on a Furlough’ (furlough: penitentiair verlof), gebaseerd op die onvergetelijke baslijn van ‘Thank You For Talking To Me Africa’ (Sly & The Family Stone). Het nummer vertelt het verhaal van een man die, omdat hij geen verklikker wil zijn, onschuldig in de gevangenis terechtkomt en daar overleeft door zijn rhyming skills…  

Don’t get me wrong, y’all, I’m far from soft 
But for the next six months I was rappin’ my ass off…

Naughty by Nature

A Tribe Called Quest… Can I kick it ? Yes, you can…

Na hun onvergetelijke debuut, People's Instinctive Travels and the Paths of Rhythm, komt op 24 september 1991 The Low End Theory uit, een serieuze kandidaat voor ‘beste Hip Hop album aller tijden’… Twee nummers uit dit meesterwerk : ‘Check The Rhime’ en ‘Scenario’ (waarop u ook Busta Rhymes, Charlie Brown en Dinco D hoort).

A Tribe Called Quest

In ‘By The Time I Get To Arizona hebben Chuck D en de andere Volksvijanden het over de weigering van Arizona om de door de gouverneur Evan Mecham geschrapte Mr Luther King Day in ere te herstellen. Het nummer is te vinden op het op 1 oktober verschenen vierde album van Public Enemy, Apocalypse 91... The Enemy Strikes Black.  De plaat heeft niet dezelfde schokgolven veroorzaakt als de vroegere releases van PE – qua productie moest er nogal overhaast gewerkt worden na de diefstal van de oorspronkelijke data – maar het blijft een belangrijk album.

Opnieuw naar L.A. maar dan voor alweer een heel ander vibe: het alternatieve, razend intelligente en ongemeen spannende, eerder op jazz impro en slam poetry gebaseerde geluid van The Freestyle Fellowship, een groep hypergetalenteerde youngsters, waaronder de fenomenale Aceyalone, die elkaar ontmoetten in L.A.’s legendarische Good Life Cafe, een health food centre dat ook open mic sessies organiseerde en zo dé nineties bakermat van L.A.’s alternative hiphopscene werd. Ik bedoel maar: Jurassic 5, The Pharcyde to name but 2… En Freestyle Fellowship dus. Van hun debuutalbum To Whom It May Concern…, uitgekomen op 8 oktober, hoort u drie nummers: ‘My Fantasy’ en ‘120 Seconds’ (Aceyalone), en ‘We Will Not Tolerate’. In dat laatste nummer hoort u een staaltje van die lange unisono raps die een F.F. trademark werden en die ons terugbrengen naar ‘Superappin’ van Grandmaster Flash & The Furious Five… F.F.’s tweede LP ‘Inner City Griots’ uit 1993 is zonder meer een meesterwerk…

Tot slot een paar mooie omschrijvingen uit de pers: 
L.A. Times: “Freestyle Fellowship incorporates jazz rhythms into its raps, which have the improvisational ebb and flow and the random explosiveness of a jazz solo.” 
L.A. Weekly: "the astral jazz-cracked geniuses of sherm-strafed South Central, rapping with caged bird cadences about sleeping on park benches, biblical books, and gangsta rap carpetbaggers." 

Public Enemy

Ok, let’s head back South again, voor de grootmeester uit 5th Ward: Brad Jordan, oftewel the mighty Scarface. De releases van The Geto Boys volstonden niet voor Mister Jordan, hij heeft ook nog eens 11 solo albums uitgebracht, waarvan Mr. Scarface Is Back de eerste was, net als het debuut van F.F. verschenen op 8 oktober. Daaruit hoort u ‘A Minute To Pray And A Second To Die’, een scary as fuck slice of life in gun crazy (black) America, en ‘Diary Of A Madman’, waarin Brad ontstellend openhartig en kwetsbaar is.

PS. De instrumental van ‘A Minute To Pray…’, met die mythische Marvin Gaye sample, was de begintune van ‘Zuid Centraal’, mijn wekelijkse hiphopshow op Radio Centraal…
PPS. ‘Diary Of A Madman’ is ook de titel van Scarface’s memoires…

Scarface

Straight back to Queens voor een minder dramatisch geluid: Dres en Mista Lawnge leerden elkaar kennen in North Carolina, maar vormden Black Sheep in NY in 1989. Ze maakten deel uit van The Native Tongues Posse (Jungle Brothers, Tribe Called Quest en De La Soul). Hun debuut, ‘A Wolf in Sheep’s Clothing’, kwam uit op 22 oktober.  Daaruit ‘The Choice Is Yours’ en ‘Strobelite Honey’.

Family matters nu: eerst uit Oakland het funky anthem ‘Mistadobalina’ van Del Tha Funkee Homosapien en dan ‘Wrong Nigga to Fuck With’ van zijn ietwat getalenteerde neef uit L.A., Ice Cube.

Het was Cube die Del aan zijn eerste album hielp: ‘I Wish My Brother George Was Here’ kwam uit op 22 oktober. Het album was succesvol maar het was vooral de single ‘Mistadobalina’ die veel lawaai maakte. Del zou later met Cube breken en verder een hobbelig pad bewandelen, maar zijn debuut was opgemerkt en zijn invloed (hij stond aan de wieg van Hieroglyphics en van Souls Of Mischief) onmiskenbaar.

Ice Cube’s tweede solo-album ‘Death Certificate’ kwam uit op 29 oktober en was zo mogelijk nog harder, kwader en compromislozer dan ‘Amerikkka’s Most Wanted’ uit 1990.  De plaat kreeg heel wat tegenwind – Cube is meer beïnvloed door the Nation Of Islam waardoor sommige lyrics op het randje zijn, en ook zijn vroegere collega’s bij N.W.A. moeten het zwaar ontgelden – maar ze werd een groot succes, niet in het minst door de briljante beats en lyrics. 

Black Sheep

Na Black Sheep, nog zo’n Queens duo: Organised Konfusion.
Prince Po en Pharoahe Monch zijn nooit wereldsterren geworden, maar dat zal niet aan hun dichterlijk talent hebben gelegen. De beide heren waren fenomenale lyricists en hun debuut ‘Organised Konfusion’, uitgekomen op 29 oktober, was een mijlpaal in de alternatieve East Coast hip hop. Als men de overvloed aan simplistische rhymes, domme basic poetry en stuntelige beats bekijkt die we sindsdien in onze maag gesplitst krijgen, kunnen we alleen maar vaststellen dat veel zogenaamde rappers van vandaag niet geluisterd hebben naar het baanbrekend genie dat hen is voorgegaan. Genoeg gezeurd, u hoort ‘Fudge Pudge’.

En dan, omdat het uit geschiedkundig oogmerk niet mag ontbreken, het, laat ons eerlijk zijn, oerdomme ‘Fuck Compton’, waarin Tim Dog uit The Bronx olie op het vuur gooit van de East-West feud die aan te veel talent het leven zou kosten. Natuurlijk hadden East Coast rappers een punt wanneer ze klaagden over de op de bandwagon springende platenlabels die allemaal hun graantje wilden meepikken van de West Coast Gangsta rage en daardoor veel East Coast kwaliteit negeerden, maar het nummer is naar mijn bescheiden mening gewoon vulgair en boertig, en dus gespeend van die inventiviteit waar East Coast rap net meester in was… Het album ‘Penicillin’ On Wax’ verscheen op 12 november, maar het moet gezegd dat ‘Fuck Compton’ reeds als single was verschenen op 4 maart.

Organized Konfusion

It’s as if he wants to prove my point: 2Pac
Dit gezegd zijnde, het is nooit bewezen dat Tupac Shakur slachtoffer van de East-West feud is geworden, de drive-by shooting op 7 september 1996 in Las Vegas is nooit opgelost.  
In de tijd werd door velen aangenomen dat The Notorious B.I.G. er iets mee te maken had, maar dat is nooit bewezen en altijd in alle tonen ontkend door Biggie Smalls en zijn entourage. B.I.G. werd zes maanden later zelf neergeschoten in Los Angeles. De moorden werden in ieder geval gezien als een voorbeeld van de mogelijke gevolgen van een Gangsta Lifestyle en natuurlijk door de Moral Majority aangegrepen om de hele Hip Hop beweging weg te zetten als verderfelijk, gewelddadig en moordlustig. Die recuperatie kennen we, maar het valt niet te ontkennen dat de hele East-West onzin de spuigaten uitliep en ook de community zelf had er schoon genoeg van.  Door toedoen van onder meer Louis Farrakhan kwam het tot een peace agreement, waarna de zaak bekoelde.  
Lees de wiki voor meer details over de moord op 2Pac en de moord op B.I.G..

Back to the music ffs ! 

U heeft al vernomen dat 2Pac begon als roadie bij Digital Underground maar hij ontpopte zich snel tot een superster met soms messiaanse allures. Zijn Black Power erfenis was daar natuurlijk niet vreemd aan. Zijn moeder Afeni was een fullblown Black Panther en zijn peetvader was Geronimo Pratt… Lees zeker over Geronimo Pratt, die 27 jaar onschuldig in de gevangenis zat, waarvan 9 jaar in solitary confinement. Hij kwam in 1997 vrij nadat was bekend geraakt dat de FBI altijd had geheimgehouden dat ze Pratt under surveillance hadden op het moment van de moord op Caroline Olsen. Hij bevond zich op een Black Panther meeting in Oakland, op 400 km van Santa Monica, waar de moord werd gepleegd waarvan hij werd beschuldigd. Don’t get me fucking started about Cointelpro… 

Back to the music ffs ! 

2Pac dus, zonder twijfel een van de belangrijkste artiesten uit de nineties (75 miljoen platen verkocht), gevierd acteur, op handen gedragen door de community, met in sommige middens een Bob Marley-achtige status… Zelf heb ik veel respect voor de man, maar fan ben ik nooit geweest. Wat er ook van zij, ‘2Pacalypse now’, uitgekomen op 12 november 1991, is een ‘seminal album’, en Tupac werd de centrale figuur van de Oakland scene en later het symbool van de hele West Coast Hip Hop Movement.  
Uit dat debuut hoort u twee nummers : ‘Brenda’s Got A Baby’ en ‘If My Homie Calls’.

2Pac

Als een subliem afscheidscadeau geeft 1991 ons op 31 december nog de soundtrack van ‘Juice’, een van de films waarin Tupac de hoofdrol speelde, met daarop het magistrale ‘Know The Ledge’ van Eric B & Rakim. Het nummer zou later ook op ‘Don’t Sweat The Technique’ verschijnen, het vierde en laatste album van dit legendarische tweetal. Rakim zou daarna alleen verder gaan. Clipje van ‘Know The Ledge’ ? 
William Michael Griffin Jr. The man Rakim... 
U kan veel lijstjes terugvinden op het net van ‘beste MC aller tijden’. De naam Rakim zal steeds ergens bovenaan staan, met Nas en B.I.G…. Voor mij is hij de man, no doubt.  
Kijk naar zijn Tiny Desk uit 2018. 10 minuten, met live band, het laatste nummer is ‘Know The Ledge’. Ik weet dat mijn superlatieven metaalmoe zijn, dus ik zet deze even in hoofdletters : MAGISTRAAL! Rakim, u mag dat noteren, folks, is de beste rapper aller tijden.

Juice

Tot daar 1991 en meteen ook de reeks VX-MIXEN, opgenomen tijdens de Corona-crisis van 2020-2021. Of er nog een reeks komt, dat zal de toekomst uitwijzen.

For now, I’m Audi like 5000!

De Playlist: 

Playlist