VX MIX 10 B: Yashar

Frank Vercruyssen

Op geregelde tijdstippen zal ik een mix met u delen. Die mix kan per aflevering alle kanten op gaan. De ene keer wordt het een verzameling seventies funk, de andere keer een persoonlijke selectie uit het oeuvre van Shostakovich, dan weer liedjes van Ann Christy en Wim De Craene, van Fischer Z en Cabaret Voltaire, Oud-muziek van Munir Bachir en Naseer Shamma, Spoken Word van Rafeef Ziadah of Kae Tempest, bebop van Charles Mingus of John Coltrane.  Een mix opgebouwd rond de muzikale score van één van onze voorstellingen, een overzicht van de Russische muziek uit het jaar dat ‘Anna Karenina’ verscheen, een ode aan Amelie Lens, aan mogelijkheden geen gebrek.

Met het tweede deel van de tiende aflevering zijn we in 1982 beland…
In mijn selectie voor dat jaar wordt de kilometer afstand tussen De Domino en De Plaza overduidelijk geïllustreerd. Ik verklaar me nader. In die tijd had je aan de ene kant van de oude stad Antwerpen de discotheek Stadswaag met de punkers en heavy new wavers, de Cinderella, De Witte Waag en De Domino, en aan de andere kant, dichtbij de Grote Markt op de Oude Koornmarkt (voor Antwerpenaars bekend als de Pitastraat, omdat daar de eerste pitatenten verschenen in die jaren) bevond zich de Plaza, waar de meer mode- en stijlbewuste new wavers zich verzamelden rond de synthwavepop van Yazoo en Men Without Hats. En tussen die twee plekken, het Conscienceplein…

Het Conscienceplein

Natuurlijk waren er nog andere hotspots in de stad, de legendarische Funk You bijvoorbeeld aan het Centraal Station, maar we hebben het in deze mix over de wavers en de post-punkers, niet de funkers…

Media content
Audio file

Ook het tweede deel van deze aflevering begint met een mash up : berichtgeving over de Israëlische invasie van Libanon en over de Falklandoorlog, ‘Movement 82’ van Whitehouse uit hun ‘New Britain’ album en twee nummers van de Australiërs van SPK uit hun tweede album ‘Leichenschrei’ : ‘Genetic Transmission’ en ‘Baby Blue Eyes’.  

SPK (Seppuku, of Sozialistisches Patientenkollektiv, of Surgical Penis Klinik, of, of…) hebben een hele evolutie doorgemaakt. Begonnen in 1978 als hyperkinetische lawaaimakers en olievatenrammers, pure industrie, later meer heavy dance oriented noise… In ieder geval, intense bende…  Nog live gezien in de Brielpoort in Deinze… 

Het moge in ieder geval duidelijk zijn dat we ons voorlopig stevig op de Stadswaag bevinden, zeker ook met de grootste ‘hit’ van Cabaret Voltaire : ‘Yashar’ van hun vierde album 2x45

Met ‘Love Parasite’ uit ‘Under The Flag’ van Fad Gadget blijven we nog even in de Domino, om dan richting Plaza te wandelen met ‘Let Me Go’ uit ‘The Luxury Gap’, de tweede LP van Heaven 17…

Whitehouse Socialitisches Patienten Kollektiv e.a.

En dan blijven we vijf nummers lang in de lounge zetels van de Plaza hangen met ‘Safety Dance’ van de Canadese ‘Men Without Hats’ (dat nummer met die bloody weird Bokrijk meets GoT clip), ‘Living on the Ceiling’ van de Londenaars van ‘Blancmange’‘Situation’ en ‘Don’t Go’ van het duo Alison Moyet en Vince Clarke, ofwel Yazoo, en daartussen ‘Wishing (I had a Photograph of You)’ van ‘A Flock Of Seagulls’, de Elnet-Satin-en-haardroger-synthpoppers uit Liverpool…

Let Me Go - Heaven 17    Safety Dance - Men without hats    Blancmange
 
Situation - Yazoo    Wishing (I had a photograph of you) - A flock of Seagulls    Don't go - Yazoo
 
A flock of seagulls
A Flock Of Seagulls, zoals ik al zei, de eighties waren ook zoo fout…

En nu een pak friet met een curryworst speciaal in de Number One in de Hoogstraat, om dan snel weer naar de Stadswaag af te zakken voor de rest van de nacht… 

Trouwens de Tom Tom is daar om de hoek aan de kaai ondertussen heel goed bezig, maar daar gaat het nu even niet over… 

23 Skidoo.  Debuutalbum ‘Seven Songs’.  Fantastisch.  
Allmusic noemde het : ‘post punk at its most invigorating and terrifying.’ 
Een band met vele gezichten en sounds, soms hard en extreem, soms contemplatief : percussie, tapes, funk, industrial, electro, gamelan…
Ik bezat ‘The Culling Is Coming’ uit ’83, hoe dat kwam weet ik niet meer, waarschijnlijk leren kennen op Centraal. Ik begreep er niets van maar vond het geweldig, met zo’n locked groove op het einde van elke kant (voor de vinyl-onwetenden, een groef die zich eindeloos herhaalt). In deze mix het nummer ‘Kundalini’.

OK, en nu allemaal samen, met een dikke Brusselse velaire R : “Rrisjaarrrr !!!”
Front 242, toch van het beste dat we hier hebben voortgebracht, en al zeker in het genre der post industriële beats… In ieder geval beter dan ‘The Sound of C’… De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de groep uit Aarschot komt en dat Richard 23 er pas later is bijgekomen, maar goed, voor ons bleef Front het symbool van de Brusselse Industrial New Wave en EBM posse. Wat er ook van zij, met hun eerste LP, ‘Geography’, zetten ze België stevig op de map en konden we met recht en rede stellen dat wij ook een belangrijke band hadden… Uit dat debuut het openingsnummer : ‘Operating Tracks’.

FRONT 242        FRONT 242

Daarna nog zo’n rare Belg : Patrick Nebel uit Merksem, New Beat pionier en erg jong gestorven wildebras… Hij kampte heel zijn leven met gezondheidsproblemen, en daar deden de pillen en het zware leven ook niet echt goed aan. Hij werd 28… Zijn groep Nacht und Nebel heeft bestaan tussen ’80 en ’86. Hun grootste hit, het New Beat icoon ‘Beats of Love’ komt er zo dadelijk aan, want uit 1983, nu eerst hun debuutsingle uit ’82, Movoco Synthaca… ‘Teek mie eweej’..

De selectie van 1983 wordt omhelsd door de tweede LP van Einstürzende Neubauten, ‘Zeichnungen des Patienten O.T.’, met aan het begin ‘Armenia’ en straks ‘Merle (Die Elektrik)’Blixa Bargeld - Nick Cave had E.N. in Amsterdam zien optreden - zou vanaf dat jaar ook bij The Bad Seeds gaan spelen.  

Einstürzende Neubaten

En dan dus die proto New Beat classic van Nacht und Nebel : ‘Beats of Love’… 
‘wan too trie’… Zelf nooit fan geweest van New Beat… maar als u wil, kan u er meer over te weten komen door deze documentaire : ‘The Sound Of Belgium’

Van Cabaret Voltaire een iets minder spannende single. Ze hadden ook zin om even cute en föhned voor de dag te komen, verleidelijk doch streng in de camera te kijken en in blauw licht deuren open te doen… ‘Just Fascination’ komt uit hun ‘The Crackdown’, een album dat wel degelijk, na het vertrek van Chris Watson, een andere richting markeerde voor de band, minder experimenteel, meer conventioneel. Of dat een goede of minder goede evolutie is, laat ik aan uw smaak over. 

Tears for Fears. De drang naar volledigheid heeft me ervan weerhouden om ze, zoals ik ook niet met ‘A Flock Of Seagulls’ heb gedaan, uit de mix te weren, maar ik vind ze zoo’n slappe dweilen die kerels, het spijt me… Eerst had ik ook nog ‘Mad World’ geselecteerd, maar ik werd er zo wee van dat ik het na één herbeluistering prompt weer verwijderd heb…  
Dus nu alleen ‘Pale Shelter’, uit hun debuutalbum ‘The Hurting’
Gavin Martin van NME : "this record and others like it are a terrible, useless sort of art that makes self pity and futility a commercial proposition". Oops, dat wil je niet gelezen hebben…

Dan verwelkomen we met wijdopen armen de fenomenale Annie Lennox uit Aberdeen, die samen met Dave Stewart Eurythmics vormde… U krijgt een mini showcase van drie van hun megahits : ‘Here Comes The Rain Again’, ‘Love Is a Stranger’ en ‘Sweet Dreams (Are Made of This). Een sound die de tand des tijds zonder enige moeite heeft doorstaan. De laatste twee nummers zijn te vinden op hun tweede LP ‘Sweet Dreams’, die meteen hun grote doorbraak betekende, en ‘Here Comes The Rain Again’ op hun derde LP ‘Touch’, die eind ’83 verschijnt. Beluister met koptelefoon, Lennox zingt zo’n 35 stemmen, heb ik ook net ontdekt… 35 is dichterlijk overdreven, maar toch…

Sweet Dreams (are made of this) - Eurythmics           Touch - Eurythmics

Tussen het eerste en tweede nummer van Eurythmics nog het geweldige ‘De Man Die Alles Noteert’ van de fantastische ‘Jonge Helden’ LP van Arbeid Adelt! Wat een zompige, vette beat en bassline… Heerlijk. Rue Van Der Kinderen…

Arbeid Adelt!
Vanthilt, Vanroelen, Van Acker.

Hebben elkaar leren kennen bij Arbeid Adelt! : de betreurde Willy Willy en Dani Klein, later Vaya Con Dios.

Dan nog een laatste keer de boys van Heaven 17 met ‘Temptation’ uit hun tweede album ‘The Luxury Gap’ en vervolgens hét eighties anthem en definitieve link tussen de seventies disco en de eighties techno en house : ‘Blue Monday’ van New Order. Of de eretitel ‘Best Selling 12inch of All Time’ nog steeds geldt, weet ik niet, het artikel dat dat claimt is van 2012, maar het geeft wel een indicatie van hoe populair het nummer nog steeds is.  
In die tijd was het alvast verplichte kost in clubs en op fuiven…
How does it feel to treat me like you do…

Blue Monday - New Order

‘Metal Dance’ van SPK heeft niet zoveel potten gebroken als ‘Blue Monday’ maar goed, het mocht er ook zijn, en het toont meteen het gezicht van de groep op dat moment en de sound waar ze toen mee werden geïdentificeerd : nog stevig op ketels en vaten rammen, maar toch ook al wat dansjes plaatsen… De 12 inch is in ‘83 uitgekomen, het nummer is ook te vinden op hun derde studio album ‘Machine Age Voodoo’ uit 1984.

Metal Dance - SPK

En zoals gezegd sluiten we ’83 af met ‘Merle (Die Elektrik)’ van Einstürzende Neubauten. ‘Kennen Sie eine Merle ? Kennen Sie eine Merle ? Sind Sie mit ihr verwandt ? Das ist gut, zu gut...‘

1984 begint met de verlegenheid tot kunst verheven : de prachtige Elizabeth Fraser van This Mortal Coil met Tim Buckley’s 'Song To the Siren‘, te vinden op hun debuut 'It’ll End In Tears‘. Ze was dodelijk nerveus toen ze moest optreden op Channel Four…
Die clip ook… het haar van Robin Guthrie is een halsmisdaad, maar aauwww.  
Ze zou later nog hoge ogen gooien, ondere andere met Massive Attack (‘Teardrop’, magistraal)… Remember the name : Elizabeth Fraser.

Al even geweldig is ‘Walking Through Heaven’ uit ‘Songs Of Love & Lust’ van Chris & Cosey. Op de (overigens fantastische) independent online recordstore boomkat.com zeggen ze het zo : “Originally released in 1984, Chris & Cosey's 3rd album 'Songs Of Love & Lust' contained two seminal moments in 'Driving Blind' and the timeless electronic thrill of 'Walking Through Heaven', both of which have cast a shadow of influence and inspiration on an entire generation of electronic artists and producers. Both tracks became a staple of Goth and New Wave playlists, adopted as anthems as far afield as the gay clubs of Chicago, New York and Berlin and fairly defining the possibilities of new digital equipment for many. This album should be considered a high priority purchase for any self-respecting electronic fiends who don't already own it.” Dat onderschrijf ik maar al te graag.

This Mortal Coil         Chris & Cosey

Song To The Siren                                     Songs Of Love & Lust

Vervolgens wordt me daar door een paar hippe vogels een massieve bladzij omgeslagen : 
‘Relax’ van Frankie Goes To Hollywood uit Liverpool. En we zijn vertrokken. Een hyper controversiële ‘te gay’ clip, (de BBC weigerde de clip te vertonen omdat hij zich afspeelde in een homo SM-club) high energy clubsounds, explicit lyrics en beats… Het VK, en later de rest van de wereld, wisten niet waar ze het hadden. Schandaal en club appeal, een uiterst vruchtbare cocktail.  Het nummer, te vinden op hun debuutalbum ‘Welcome To The Pleasuredome’, en de opvolger ‘2 Tribes’, dat er zo dadelijk aankomt, zouden de sound van de ‘eighties’ een stevige draai geven, en de voor de dansmuziek zo essentiële gay community een boost van moed en zelfvertrouwen. (Mis vooral de lange clubmixen en remixen niet, waaronder de ‘Sex Mix’ van 16 minuten)…

Zo ook ‘You Spin Me Round (Like a Record)’ van Pete Burns en zijn ‘Dead Or Alive’.  Misschien was Burns (gestorven in 2016) wel een heel vroeg publiek voorbeeld van wat we nu ‘non binary’ zouden noemen : "[People] always want to know – am I gay, bi, trans or what? I say, forget all that. There's got to be a completely different terminology and I'm not aware if it's been invented yet. I'm just Pete."
Clipje ? Be warned, inexcusable eighties kapsels ! 

Dead or Alive

En dan een nog ander gezicht van de dance in dat jaar : de getormenteerde hyper sérieux van Anne Clark en haar ‘Our Darkness’. Hilarisch depressief, maar een meedogenloze dancefloor killer. Remaster clipje ? 

Our Darkness - Anne Clark

Girl’s got issues…

There’s no room for ideals in this mechanical place…

‘Two Tribes’ dus van Frankie Goes to Hollywood, met die maffe clip van Godley & Creme waarin Reagan en Tsjernenko het uitvechten in de ring met de explosie van de planeet tot gevolg... Noteer, de koude oorlog is nog lang niet voorbij in George Orwell’s jaar…

Met ‘Why’ van Jimmy Sommerville en z’n Bronski Beat had de gay community helemaal een spreekbuis gekregen. De getuigenissen van jongens en meisjes die nog bijna bibberend in de kast zaten in een misprijzende en macho omgeving, liegen er niet om : ze vatten moed door het zien van de clips en optredens van Bronski Beat en Erasure en door hun branie.  Denk aan de geheimdoenerij rond George Michael of Freddie Mercury… Wel deze jongens staken het niet onder stoelen of banken. Met de krop in de keel herinner ik u er trouwens aan dat AIDS onder ons was : in 1981 zagen we de eerste gevallen, in 1983 werd het HIV virus ontdekt en de paranoia en de repressie van LGBTQs was moordend. En vergeet niet : in 1957 zaten nog meer dan duizend homosexuele mannen in de gevangenis in het VK en homosexualiteit bleef tot 1967 illegaal, zie de Sexual Offences Act 1967. Lees in verband daarmee ook het intrieste en wraakroepende verhaal van Alan Turing.  
De muziek van ‘Why’ mag dan high energy en uplifting zijn, de tekst van het nummer liegt er niet om :

Contempt in your eyesWhy? - Bronsky Beat
As I turn to kiss his lips
Broken I lie
All my feelings denied
Blood on your fist
Can you tell me why?
You in your false securities
Tear up my life
Condemning me
Name me an illness
Call me a sin
Never feel guilty
Never give in
Tell me why?
You and me together
Fighting for our love
Can you tell me why?

Fist

Het jaar afsluiten doen we met het laatste nummer van ‘Songs of Love & Lust’ van Chris & Cosey : ‘Tantalize’

Het is ondertussen 1985 en hoog tijd voor wat anders… De synthpop heeft z’n tijd gehad.  
De Stock Aitken & Waterman hitmachine gaat de lijsten innemen, de hiphop begint meer en meer invloed uit te oefenen, en straks komen de house eraan, de acid, de techno, en de jungle… Exciting times up ahead.

Vier nummertjes uit ‘85 : bij ‘19’ van Paul Hardcastle hoor je overduidelijk de invloed van Afrika Bambaataa en z’n Bronx electro funk hiphophybrid, ‘Oh Yeah’ is nog een bijna old school stomper van Yello en de slick puppies van A-Ha mogen ook nog even met ‘Take On Me’, bubblegum uit Noorwegen. Maar dan wil ik toch in smerigheid eindigen met ‘Ass Destroyer’ van Whitehouse uit hun ‘Great White Death’ en u een mini voorproefje geven van de tweede helft van de eighties met ‘Love Can’t Turn Around’ van Farley Jackmaster Funk, het eerste nummer dat in 1986 de plas overstak met een nieuwe sound uit… Chicago : HOUSE… What the fuck is that ?? We zagen de platen arriveren in de Tom Tom…  The dance floor would never be the same.

C ya.

Chicago

 

 

 

 

 

 

 

 

De Playlist :

De Playlist