VX MIX 09: Move (on)

Frank Vercruyssen

Op geregelde tijdstippen zal ik een mix met u delen. Die mix kan per aflevering alle kanten op gaan. De ene keer wordt het een verzameling seventies funk, de andere keer een persoonlijke selectie uit het oeuvre van Shostakovich, dan weer liedjes van Ann Christy en Wim De Craene, van Fischer Z en Cabaret Voltaire, Oud-muziek van Munir Bachir en Naseer Shamma, Spoken Word van Rafeef Ziadah of Kae Tempest, bebop van Charles Mingus of John Coltrane.  Een mix opgebouwd rond de muzikale score van één van onze voorstellingen, een overzicht van de Russische muziek uit het jaar dat ‘Anna Karenina’ verscheen, een ode aan Amelie Lens, aan mogelijkheden geen gebrek.

De negende aflevering is opgebouwd rond de muzikale score van Move (on), de voorstelling die we begin 2020 hebben gemaakt en waarvan de tournee abrupt is afgebroken door de eerste lockdown in maart.

Zoals steeds legde ik tijdens de repetitieperiode van de voorstelling een grote verzameling aan met mogelijkheden. Veel van die tracks kwamen uiteindelijk nooit in de zaal terecht.  

In deze mix hoort u zowel nummers die gebruikt zijn in de voorstelling als nummers die dat niet zijn. Die laatste heb ik aangeduid met een (*).

Media content
Audio file

De tracks:

De mix begint met het gedicht ‘Don’t leave the room, don’t commit that fateful mistake…’ (‘Не выходи из комнаты, не совершай ошибку’) van Joseph Brodsky (1970), waarin hij afrekent met de gezapigheid van de mensen in zijn omgeving die zich alleen maar in hun zetel verzetten tegen het regime, en met ‘Vesna’ (‘весна’, de lente) van Dakhabrakha, de zonder meer fenomenale groep uit Oekraïne. Het nummer is te vinden op hun album ‘Na Mezhi’ (‘На межі’) uit 2009, wat volgens Google translate zoveel betekent als ‘op het randje’, ‘on the verge’…  

Dakhabrakha - Brodsky

don't leave the room

Vladimir Vysotsky, een legendarische zanger en acteur, immens populair in de Sovjet-Unie, een icoon uit de Russische cultuur, heeft meer dan 600 liederen op z’n actief, grappige, kwade, onnozele, lieve, harde, kritische; een magisch oeuvre en leven...   

‘Hunting For Wolves’ gaat over… tja, de wolvenjacht.


Vladimir Vysotsky

Igorrr ofwel Gautier Serre is very French en very fierce…

Hij speelt (met) verschillende stijlen, van industrial metal over breakcore tot trip hop en werkt in verschillende formaties. 'Very Noise’ komt uit zijn meest recente langspeler ‘Spirituality and Distortion’ (2020). That pretty much sums it up…

Igorrr

Even fierce en guaranteed to give you a nervous breakdown is de Canadese nutcase Venetian Snares, ofwel Aaron Funk uit Winnipeg, Manitoba. Break to the core, als het ware.

Op zijn muziek moet je, laat ons zeggen, voorbereid zijn. Niet echt te beluisteren in uw comfy chair met een kop Yogi thee… Dit gezegd, zijn 2005 release Rossz Csillag Alatt Született toont ook een zachtere, meer harmonische kant van onze man. Het album is geïnspireerd op zijn reis naar Hongarije. De titel betekent zoveel als ‘Geboren onder het verkeerde gesternte’, een Hongaarse uitdrukking die u vertelt dat u vervloekt bent van bij de geboorte. Verder is het concept van het album ontwikkeld toen Funk zich inbeeldde dat hij een duif was op het dak van het Koninklijk Paleis in Boedapest. Het is maar dat u het weet.

Een eerste nummer in deze mix : ‘Kétsarkú Mozgalom’ (‘Bipolar Movement’)

Venetian Snares

P.S. Als u wat u hoort nog best zachtaardig vindt, check dan deze : Fuck A Stranger In The Ass.

Dan is ‘Spoza Son Disprezzata’ vredelievender. Alhoewel: ‘I am wife and I am scorned’ is nu ook niet de meest opbeurende mededeling… De versie die u hier hoort is van de enigszins getalenteerde Cecilia Bartoli, en komt uit haar ‘Se tu m'ami: Eighteenth-century Italian Songs’, een album dat ze in 1992 opnam met de Hongaarse pianist en dirigent György Fischer.

Sposa son disprezzata,
fida son oltraggiata,
cieli che feci mai ?
E pur egl'è il mio cor
il mio sposo, il mio amor,
la mia speranza.

L'amo ma egl'è infedel
spero ma egl'è crudel,
morir mi lascierai?
O Dio manca il valor
valor e la costanza.

I am a scorned wife,
faithful, yet insulted.
Heavens, what did I do?
And yet he is my heart,
my husband, my love,
my hope.

I love him, but he is unfaithful,
I hope, but he is cruel,
will he let me die?
O God, value is missing -
usefulness and constancy.

Cecilia Bartoli - György Fischer

De volgende drie nummers zijn eigenlijk een en hetzelfde: het origineel is het Hongaarse ‘Szomorú Vaszárnap’, in 1933 gecomponeerd door Rezső Seress en hier vertolkt door Sebo Miklos. (Het ontstaansverhaal is iets complexer, zie de wiki voor meer details). Billie Holiday heeft de Engelstalige versie, ‘Gloomy Sunday’, opgenomen in 1941. En Venetian Snares heeft er in 2005 zijn eigen mash up van gemaakt, ‘Öngyilkos Vaszárnap’, wat zoveel betekent als ‘Suicide Sunday’…Die laatste titel geeft meteen de ietwat lugubere reputatie van dit nummer weer: het wordt ook wel ‘Het Hongaarse Zelfmoordlied’ genoemd…  

De tekst en melodie van het lied zouden de aanleiding geweest zijn voor vele honderden zelfmoorden, maar dat is waarschijnlijk een urban legend. Er waren toen het nummer uitkwam inderdaad opvallend veel zelfmoorden in Hongarije, maar het zou best kunnen dat die eerder te wijten waren aan de golf van honger en armoede die in die tijd het land in zijn greep hield. Het is wel zo dat de BBC het nummer van Billie Holiday verbood omdat het niet goed zou zijn voor het moreel van de troepen en de bevolking. Ook waar is dat Seress zelf in 1968 een einde maakte aan zijn leven door van een flat te springen…

Rezső Seress

Fairuz… moeder, grootmoeder, dochter, kleindochter, zuster, tante, nicht, vriendin, stem en ziel van Libanon. Ze is geboren als Nouhad Wadie' Haddad op 20 november 1934 in een Syriac en Maronitische familie maar ze heeft heel haar leven een verbindende rol gespeeld tussen alle religies, wat in Libanon en de rest van de Arabische wereld van levensbelang is. Haar repertoire wordt geschat op zo’n 1500 tot 3000 nummers, ze heeft meer dan 85 CDs, LPs en cassettes uitgebracht en zowat 150 miljoen platen verkocht…  

Zonder twijfel een van de belangrijkste artiesten van de twintigste eeuw.

‘Ahtarifoul Houzna’ staat op haar album ‘Rajioun’ uit 2014. Volgens ons aller Atta Nasser betekent het ‘I Master the Sadness’, maar Haider Al Timimi denkt eerder aan ‘I Acknowledge My Sadness’ of ‘I Confess My Sadness’… Ik laat het hen verder onder elkaar uitzoeken…

Ondertussen voor hen die het Arabisch meester zijn, de lyrics: 

Fairuz

 

Met ‘Nnew’ gaan we naar Mauretanië. Malouma Mint El Meidah, of Malouma is nog zo’n artieste waar je alleen maar stil van kan worden. Lees haar verhaal en buig het hoofd in respect en bewondering voor zoveel moed, kracht en talent… Het blijft een uitgemaakte zaak dat we het veel beter aan vrouwen als zij (Angela D., Arundhati R., Maya A.,…) overlaten om onze planeet te runnen of te redden…  

‘Nnew’ staat op haar album ‘Nour’ (‘Light’) uit 2007.

Malouma

‘Checkpoint 303’ is een collectief elektronische geluidsactivisten, bestaande uit de Tunesische SC MoCha en de Palestijnse SC Yosh en opgericht in 2004.  
Het nummer ‘Morning Star’ is te vinden op hun ‘The Iqrit Files’, uitgebracht op het Noorse Kirkelig Kulturverksted label in 2015. Het wordt gezongen door Jawaher Shofani, een traditionele zangeres uit het Palestijnse dorp Mealya. 

Check de website waar u ook hun materiaal kan vinden : http://www.checkpoint303.com

The Iqrit Files

Boikutt maakt samen met zijn broer Aswatt en met Stormtrap deel uit van het hip en trip hop collectief Ramallah Underground. Onder de naam Muqata’a produceert hij meer avontuurlijke soundexperimenten. ‘Hafi Tanakuri’ komt uit zijn album ‘Hayawan Nateq’ uit 2013. Een uiterst interessante groep artiesten, zeker de moeite om van nabij te volgen.  

En dan heb ik het zowel over Checkpoint 303 als over Ramallah Underground. Met die laatste heb ik ook een persoonlijke connectie. Bij de voorbereiding van ‘The Tangible’, onze voorstelling uit 2010, heb ik in Ramallah uitgebreid met Aswatt (Basel Abbas) gepraat en later gemaild en zijn vriendin, de fotografe, video-artieste en plastisch kunstenaar Ruanne Abou Rahme, met wie hij een kunstenaarsduo vormt, heeft actief aan de tekst en aan het visuele aspect van ‘The Tangible’ meegewerkt. Haar foto’s waren verwerkt in de video-installatie van de voorstelling.

Muquta’a heeft trouwens net een nieuw album uit: Kamil Manqus.

Muqata'a

Ruanne Abou Rahme

Het epische partynummer ‘Alaoui’ is van het Orchestre National De Barbès uit Parijs.  
De groep is in 1995 opgericht door de Algerijnse bassist en componist Youcef Boukella. 
Deze versie komt uit hun eerste album ‘En Concert’ uit 1997.  
Voor een andere versie is het langs hier: Alaoui @ Sziget 2012

‘Abdel Kader’ is een traditional, bekend gemaakt door Khaled, en al helemaal door de versie van Khaled, Rachid Taha en Faudel tijdens het unieke en nu iconische concert ‘1, 2, 3 Soleils’ in het Palais Omnisports de Paris-Bercy op 26 september 1998.

Even kijken? Hierzo: ‘Abdel Kader @ Bercy 1998’

1, 2, 3 Soleils

De vreemde vogel ‘Muslimgauze’, ofwel de Britse experimentele muzikant en componist Bryn Jones, heeft een onafgebroken stroom materiaal uitgebracht in een veelvoud van stijlen, die ook is blijven verschijnen na zijn dood in 1999. Meer dan 90 albums, op 32 verschillende labels, goed voor zo ongeveer 2000 composities…  Zijn muziek is erg gestuurd door zijn politiek activisme en engagement in het Midden Oosten, voor velen controversieel.  

‘Jerusalem Knife’ staat op ‘Hamas Arc’ uit 1993.

Bryn Jones

Dan steken we nu met de geweldige danser en acteur Gustavo Vieira (van de Move (on) ploeg) de Atlantische Oceaan over en komen terecht in zijn thuisland, Brazilië. Het is dankzij hem dat ik een paar ongemeen opwindende artiesten heb leren kennen. Een daarvan: Urias. Een rising star, een rolmodel voor de LGBTQ-community en in het bijzonder voor transmeisjes. Deze gemeenschap wordt meedogenloos bedreigd in het Brazilië van Bolsonaro, fysiek en mentaal. Het geweld tegen hen is trouwens niet begonnen bij Bolsonaro: tussen 2008 en 2018 vonden er in Brazilië 2982 moorden plaats op transgender en gender-diverse mensen. Het moge duidelijk zijn dat zij alle steun van de wereld verdienen. 

Lees zeker dit artikel over Urias. En check ook de clip van ‘Diaba’, het nummer verschenen op haar gelijknamige EP uit 2019. (Op een gegeven moment zie je dat ze een scheermesje onder haar tong stopt. Gustavo vertelde ons dat dit veel door transmeisjes wordt gedaan als ze uitgaan, om zich te kunnen verdedigen tegen de constante verbale en fysieke aanvallen.)

Nog zo’n te ontdekken artieste uit Brazilië: Karol Conká.

‘Boa Noite’ (*) staat op haar 2013 album ‘Batuk Freak’… Clipje?

We blijven aan die kant van de Oceaan, maar toch zo’n 10 000 km naar het Noorden: naar Boynton Beach in Florida voor the daughter in law from hell: Danielle Marie Bregoli, of Bhad Bhabie…  Ze werd als dertienjarige bekend door haar passage bij Dr Phil in 2016, waar zij opgevoerd werd als onmogelijke dochter, en het intussen klassiek geworden "Catch me outside, how about that ?" het publiek inspuwde. ‘Hi Bich’ (*) staat op haar debuut EP ‘15’. Clipje?

Urias

Abel Makkonen Tesfaye, a.k.a. The Weeknd, geboren in Toronto, Canada als zoon van Ethiopische immigranten. ‘The Hills’ (*) is te vinden op zijn tweede album, Beauty Behind the Madness uit 2015.  

De redelijk fenomenale neo soul zanger Jacob Banks is dan weer een in Nigeria geboren Brit uit Birmingham. Zijn ‘Chainsmoking’ (*) staat op zijn eerste full length album ‘Village’ uit 2018.

The Weeknd - Jacob Banks

En dan even naar Spanish Town in Jamaica voor Spice, met ‘So Me Like It’ uit haar debuut EP uit 2014 en dan weer terug naar Birmingham en Hackney maar toch ook een beetje Jamaica voor Stefflon Don met ’16 Shots’.

Spice - Stefflon Don

We kunnen met een gerust hart opmerken: Kleurig Clubje, die laatste zeven…flag 

Voor we een stilistische pagina omslaan, nog even de stellaire bijdrage van Busta Rhymes aan ‘Look At Me Now’ van Chris Brown uit 2011. 

Clipje? 

Nog een beetje Busta bezig zien? Rond minuut vijf komt die aforementioned bijdrage er zo off the top of the dome uitgevallen…

Van het ene genie naar het andere : MCCOY TYNER, ladies, gentleman and all non binaries ! Een van de meest briljante en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis van de jazz, jammer genoeg op 6 maart vorig jaar (2020) overleden… ‘Nebula’ staat op zijn live album ‘Enlightenment’, opgenomen op het Montreux Jazz Festival op 6 juli 1973. Een mooi zinnetje van Steve Metaliz in Down Beat: ‘Tyner's inside the instrument, as Coltrane was with the sax, drawing from it colors, textures, and intensities unprecedented in jazz.’

McCoy Tyner

En dan die absolute mijlpaal van een paar jaar vroeger : ‘For Musicians Only’ uit 1958.
Pure, undiluted, unadulterated Bebop door Dizzy GillespieStan Getz and Sonny Stitt 

Bob Levey, de zoon van drummer Stan Levey, vertelt in een interview :  

‘The story behind this from my dad's point of view is that everything was done in one take - no 2nd takes, no overdubbing. He had spent the whole day recording for TV, Mission Impossible, Mannix etc. So he thought 'a date with Stan Getz...this should be pretty laid back'. Well nothing could be further from the truth, he said. "The count-offs were breathtaking, but once they got thru Bebop, everything settled down". His favorite was Wee (Allen's Alley). It was virtually a live, real bebop session, nothing worked out, just play by the seat of your pants or get off the bandstand. Like it or not that was the way it was with Bird and those cats, the real thing no pretense.’ 

For Musicians Only

Voor de acht nummers die volgen komen we een minuutje of twintig in de Four to the Floor terecht, van de experimentele House van de Amerikaanse topveteraan DJ en producer Theo Parrish met Gullah Geechee (2018) en de Deep House van de Franse Traumer met ‘Classroom’ (2020) (*) en ‘Gonna Get’ (*) (2017, een rework van Rose Rouge van St Germain) over de Chileense Nicolas Jaar met ‘Mujer’ (2010) naar de Franse oldschool Acid Techno classic ‘Turkish Bazar’ (*) van Emmanuel Top (1995), het wat minder klassieke Duitse ‘The Acid’ van A*S*Y*S* (2019) en de Antwerpse Amelie Lens Acid Remix van ‘Teach Me’ (*) van de oertechno Zweed Adam Beyer (2019), om af te sluiten met ‘Your Mind’ (*) van Adam Beyer en de Nederlander Bart Skils, de Dance Floor Killer die in de zomer van 2018 nog de kans kreeg om de dancefloor te killen... Laten we met z’n allen hopen dat er binnenkort weer uitgebreid en massaal bacillen verspreidend dancefloors gekild kunnen worden… 

P.S. Het getrainde of maniakale oor zal een fout van mij ontdekken in de mix, op 106’49”… I missed Amelie’s beat for six bars. Ik vraag haar graag nederig excuus. Erg graag.

P.S. 2 De stem van de sample ‘The music was new, black polished chrome and came over the summer like liquid night’ is die van Jim Morisson…   

VX MIX 09

We verlaten de club voor de live versie van ‘Baianá’ van Barbatuques, de Braziliaanse A Capella groep in 1996 opgericht door Fernando Barba.
Baianá, wat simpelweg ‘de Vrouw van Bahia’ betekent, staat op hun tweede album O Seguinte é Esse uit 2005.  De versie in deze mix kan u ook hier bekijken.

Boa noite povo que eu cheguei
Mais outra vez apresentar meu baiana

Barbatuques

Afsluiten doen we met ‘Terrified’ van Childish Gambino, te vinden op zijn Awaken, My Love !’ uit 2016 en helemaal met ‘Yallah tnam Rima (Viens dormir Rima)’ van Dorsaf Hamdani uit Tunis. Het nummer, een slaapliedje, is geschreven door Mansour Rahbani voor Fairuz en bekend geworden door ‘Bint al harès’ (La Fille du Gardien), een film uit 1967. De versie van Dorsaf Hamdani is uit 1995 en staat op haar album uit 2012, ‘Princesses du chant arabe’.

slot vx mix 09

Tot daar, voor nu…

De Playlist:

Media content
Image
VX MIX 09 PLAYLIST