VX MIX 08 E: Betrayal '71

Frank Vercruyssen

Op geregelde tijdstippen zal ik een mix met u delen. Die mix kan per aflevering alle kanten op gaan. De ene keer wordt het een verzameling seventies funk, de andere keer een persoonlijke selectie uit het oeuvre van Shostakovich, dan weer liedjes van Ann Christy en Wim De Craene, van Fischer Z en Cabaret Voltaire, Oud-muziek van Munir Bachir en Naseer Shamma, Spoken Word van Rafeef Ziadah of Kae Tempest, bebop van Charles Mingus of John Coltrane. Een mix opgebouwd rond de muzikale score van één van onze voorstellingen, een overzicht van de Russische muziek uit het jaar dat ‘Anna Karenina’ verscheen, een ode aan Amelie Lens, aan mogelijkheden geen gebrek.

Media content
Audio file

1971: 

Het jaar waarin de BTW wordt ingevoerd, de Aswandam in Egypte wordt geopend, Idi Amin Dada aan de macht komt in Oeganda, in Zwitserland het vrouwenkiesrecht wordt ingevoerd, het land Bangladesh wordt geboren, Jim Morisson in Parijs dood wordt aangetroffen in zijn badkuip, bij de gevangenisopstand in Attica 39 mensen om het leven komen, ‘Congo’ ‘Zaire’ wordt, en autogordels verplicht worden,...

 

Media content
Image
playlist vxmix 08E

Voor ik eraan begin, nog even een paar bedenkingen…

- Als ik zo mijn selectie voor ‘71 bekijk en ook voor de andere jaren van deze ‘Betrayal’-aflevering, ben ik mij er terdege van bewust dat er veel artiesten steeds terug komen… Curtis, Ike & Tina, Sly, Floyd, Bowie, James Brown, Roxy, Marvin… Ik verzeker u dat ik alle lijsten van uitgekomen nummers en albums van al die jaren terdege heb bestudeerd, maar deze usual suspects drijven gewoon altijd boven…  Ik kan er wel voor de schone schijn ‘Chirpy Chirpy Cheep Cheep’ van Middle of the Road , ‘Yes sir, I can boogie’ van Baccara, de nieuwe van Uriah Heep of The Osmonds inzetten, maar hoe je het ook draait of keert, het waren nu eenmaal de jaren van George, James, Tina en co, en ik beken, ik heb natuurlijk ook mijn voorliefdes… Geen Presley bijvoorbeeld, om er maar 1 te noemen…En ja, soms staat er zo’n ‘Djiezes toch niet die kraker’ in…Bohemian Rhapsody of Stairway To Heaven…Guilty.

- Quasi honderd procent van de nummers komen uit de Engelstalige cultuur. Dat komt dan weer omdat het uitgangspunt van deze aflevering nog steeds ‘Betrayal’ is van Harold Pinter, tot nader order een Engels stuk, dus ik vond het vreemd om daar ‘Eerst zien en daarna geloven’ van Joe Harris bij te zetten. Maar ik geef toe dat ik tijdens het opnemen van deze mixen dat andere geluid begon te missen. Dus heb ik het idee opgevat een ‘bonus’-aflevering te maken met alleen maar Nederlands- en Franstalige nummers van de desbetreffende jaren. Dat wordt dan ’08 G : Betrayal Bonus’.  

You’re welcome / Avec plaisir / Graag gedaan.

Zo, met dit van het hart, off we go: 

• De mix opent met ‘Inner City Blues (Makes Me Wanna Holler) van… yes, peeps, Marvin Gaye… Het nummer staat op wat zonder aarzelen een van de belangrijkste en grootste albums van de twintigste eeuw mag genoemd worden: What's Going On, een plaat waarin funk en soul, gospel en jazz, ecologisch engagement en socio-politieke commentaar in perfecte harmonie samenleven en een volmaakt geheel vormen… De woorden van Jim Morisson op ‘An American Prayer’, de laatste van The Doors, come to mind: `‘The music was new, black polished chrome and came over the summer like liquid night’… ‘What’s Going On’ werd geproduceerd door Marvin Gaye zelf en verscheen op 21 mei op Tamla/Motown.

• Curtis Mayfield had ‘Don’t Worry (If There’s Hell Below We’re All Gonna Go)’ al uitgebracht in 1970, de reden waarom het in deze lijst staat is het verschijnen van Curtis/Live!, de registratie van het concert in de Bitter End Nightclub in New York.

• U heeft al een voorsmaak gehad van Ike & Tina’s ‘Proud Mary’ in de aflevering over ’73 (Tina’s optreden in Wembley in 2000 weet u wel).  Hier hoort u de versie van het album ‘What You Hear Is What You Get - Live at Carnegie Hall’.
Hoog tijd trouwens om te vermelden dat ‘Proud Mary’ natuurlijk oorspronkelijk van Creedence Clearwater Revival is en geschreven door de onovertroffen John Fogerty.  Daarover meer in de aflevering over ‘68. 

• Isaac Hayes was in de jaren zestig en zeventig een mastodont, een funkpaus, The Hot Buttered Soul Emperor. De man was onbetwistbaar een creatief genie, song writer, producent en muzikant. Over hem en het Stax Label, waarvoor hij zo veel onvergetelijke hits heeft geschreven, ook meer in de volgende aflevering… 
In deze lijst vindt u het ‘Blaxploitation’-facet terug van Isaac Hayes met het titelnummer uit de film Shaft, met Richard Roundtree.

• Melting Pot van Booker T. & the M.G.'s De leden van deze band maakten deel uit van de huisband van Stax Records en hebben tientallen klassieke soul-hits begeleid. U merkt trouwens dat Stax Records zich meer en meer in het feest begint te mengen… Het label heeft natuurlijk samen met Motown de sixties beheerst maar ook in de eerste helft van de jaren zeventig hebben Stax artiesten nog heel wat schoon weer gemaakt.

  • • ‘Hot Pants’ van James Brown.  Staat op z’n 32e album… ‘Hot Pants’.  Een ode aan…hotpants.  Tja, classic.
  •  
  • • ‘Family Affair’,en ‘Thank You For Talkin’ To Me Africa’ zijn twee nummers die op het zowel inhoudelijk als muzikaal essentiële ‘There’s A Riot Going On’ album van Sly & The Family Stone staan. Donker, getroebleerd, ontgoocheld, kwaad, in de war, doped, Sly en zijn familie waren de belichaming van het gemoed van Zwart Amerika na de moord op Malcolm en MLK, na de Watts riots, de Detroit riots, de heksenjacht op de Black Panthers… Muzikaal gezien is dit ook een scharnierpunt, een sound die de overgang van soul naar funk belichaamt. Getuige daarvan de slow roasting funktrack ‘Thank You For Talkin’ To Me Africa’.  

Matthew Greenwald van Allmusic.com omschrijft het zeer goed: 

The closing track on There's a Riot Goin' On is perhaps the most frightening recording from the dawn of the 1970s, capturing all of the drama, ennui, and hedonism of the decade to come with almost a clairvoyant feel. Essentially, "Thank You for Talkin' to Me Africa " is a slowed-down version of "Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)." That song in itself was a terrifying look at urban tension, couched in a blues-gospel motif, and this extended (and again, much slowed down and bluesy) version reminded listeners that, indeed, "the dream was over" as the '60s drew to a close.

Wat er ook van zij, dit nummer, dat ik trouwens ook gebruikt heb in het derde bedrijf van onze ‘Kersentuin’, blijft een onsterfelijk zweterig, zompig en funky as fuck meesterwerk... Die baslijn van Larry Graham, zo simpel en smerig…

•  ‘Got To Be There’ is het debuutalbum van de dertienjarige Michael Jackson, uitgebracht op Motown op 24 januari 1972. Het nummer met dezelfde naam werd in de herfst van 1971 uitgebracht en was Jacksons debuutnummer als soloartiest.  Vergeleken met de vorige nummers in de lijst voelt het braaf, sentimenteel en zeemzoet aan, maar Jackson, kind van een vreselijke vader en een Jehova moeder, van alle kanten gemanipuleerd en gekneed door vieze mensen die in hem een geldmachine zagen, had zijn eigen katten te geselen… No wonder he turned into a tormented soul. Tragisch verhaal…

• Nee, dan toch maar ‘Ain’t No Sunshine’ van Bill Withers. Anytime day or night. No further comment needed. Magistraal.

  • • Carole King was een uiterst succesvolle songwriter voor ze ook als zangeres naar voren trad. Ze heeft een groot aantal hits op haar actief, voor zowel witte als zwarte artiesten (‘Will You Love Me Tomorrow’ van The Shirelles, de eerste Billboard Nr.1 van een all black girl group, of ‘You Make Me Feel (Like A Natural Woman)’ van Aretha Franklin, om er maar twee van de 118 te noemen…) ‘You’ve Got A Friend’ staat op haar tweede solo-album Tapestry.

 

  • • Van Carole King naar Joni Mitchell is maar een kleine stap. Deze Canadese singer-songwriter (irritant overgebruikte term ondertussen) is zonder meer een van de belangrijkste artiesten van de tweede helft van de twintigste eeuw, van enorm belang voor de geschiedenis van de songtekst en voor de positie van vrouwelijke artiesten in een door mannen gedomineerde muziekindustrie…  ‘A Case Of You’, voor de jongere generaties bekend gemaakt door de cover van James Blake, staat op haar vierde album ‘Blue’, door de meeste muziekcritici als ‘een van de beste albums aller tijden’ bestempeld. Of dat zo is, en of het überhaupt zin heeft om in de kunsten over ‘beste’ te spreken, laat ik in aan u over.
  •  
  • • ‘Imagine’ van John Lennon kan natuurlijk niet ontbreken uit een overzicht van platen uit 1971, maar dat wil nog niet zeggen dat ik het ook goed moet vinden… 

Ik geef toe dat mijn perceptie misschien is beïnvloed door de evergreenstatus van het nummer, maar ik kan er niets aan doen, het voelt aan als een in oorsprong misschien strakke onderbroek waar de ‘rek’ ondertussen al lang uit is. Maar goed, respect is due, ook voor de boodschap en de politieke moed van Lennon in die tijd…

  • • ‘Riders On The Storm’ staat op het zesde album van The Doors, ‘L.A. Woman’, en is volgens Ray Manzarek het laatste nummer dat de groep samen met Jim Morrison opnam. Hij stierf drie maanden later, op 3 juli, in zijn badkamer in Parijs.

Kijk hier naar de mooie making of van het nummer, verteld door Ray Manzarek. 
RAY MANZAREK-RIDERS ON THE STORM 
Ach die Fender Rhodes van Manzarek…

•  ‘Stairway To Heaven’ (jajaja, ik weet het, uitgewoond, maar het blijft schitterend) en dan ‘Black Dog’, beide nummers uit ‘Led Zeppelin IV’Jimmy Page, Robert Plant, John Paul Jones en John Bonham, vier bovenaardse muzikanten, samen een van de strafste en grootste groepen uit de rockgeschiedenis, die na de veel te vroege dood van het goddelijke drumwonder John Bonham de zin er niet van inzagen om zonder hem verder te doen en er prompt de blok op legden, terwijl ze op de top van hun kunnen en beroemdheid stonden… Led Zeppelin. 

  •  • ‘Get It On’, van Marc Bolan met z’n T-Rex, is te vinden op hun ‘Electric Warrior’ LP. In de eerste helft van de jaren zeventig was de glam-rock van T-Rex in het VK bijna zo populair als The Beatles, tot Gloria Jones (keyboards en zangeres van de groep en ook Bolan’s vriendin) die na een nachtje uit in september ‘77 aan het stuur zat van Bolan’s purperen Mini met Bolan naast haar, op weg naar huis tegen een boom reed. Jones overleefde, Bolan niet. Hij was net geen 30. Aangezien hij de schrijver en componist van de groep was, hield T-Rex snel op te bestaan…  

D.U.I., nooit een goed idee geweest…

  • • ‘Brown Sugar’ van The Rolling Stones, het openingsnummer van hun album ‘Sticky Fingers’. Volgens Jagger gaat het over zijn vriendin, Marsha Hunt. U en ik weten beter. Claudia Lennear, people!
  •  

• De afsluiter van deze aflevering komt van die kleine overdosis aan talent en soul, the electric blues powerhouse, the mighty little heroin from Texas, Janis Lyn Joplin … Ze vervoegde de leden van de 27-Club, Jimi Hendrix, Jim Morisson en Brian Jones op 4 oktober 1970. Later zou ze Kurt Cobain en Amy Winehouse ook nog mogen verwelkomen. Janis nam ‘Cry Baby’ heel kort voor haar dood op. Het nummer verscheen op haar postume album ‘Pearl’, uitgekomen op 11 januari 1971.  
De versie die u in deze mix hoort is een heel vrije repetitie van het nummer, waarin u een paar keer de legendarische, vettige lach van die kleine grote hoort… 
Heart breaking. Legend. Bekijk tot slot haar live versie in Toronto: ‘Cry Baby’…

Janis Lyn Joplin

Tot daar dat jaar. See you 3 years ago.

Media content
Image
Albums VX MIX E