Kostuumontwerp | A Separation

Scarlet Tummers en kostuumontwerper Fauve Ryckebusch blikken terug op hun samenwerking voor A Separation

Scarlet: We zijn nu ‘About Elly’ van dezelfde regisseur (Asghar Farhadi) aan het bewerken en we hebben eigenlijk steeds dezelfde discussies die we bij ‘A Separation’ ook hadden. Over hoe je omgaat met de Iraanse context en we die zeker niet weg willen halen. Maar dat als je hem niet toont en het publiek kent die context niet, je die natuurlijk gewoon niet ziet.

Fauve: Ja, we zullen die discussie waarschijnlijk altijd hebben.

Scarlet: Als je de kostuums nu bekijkt, ben je dan tevreden over hoeveel verwijzingen erin zitten naar Iran?

Fauve: Achteraf gezien denk ik wel soms dat we het misschien toch meer hadden mogen doen. Maar in het proces is het zo gegroeid. Ik had in het begin veel ideeën om met Iraanse prints te werken, maar gaandeweg is dat er een beetje uitgegaan. We wilden enerzijds een universeel verhaal vertellen met universele personages. We hebben vaak gezegd het moet zich ook in België kunnen afspelen. En anderzijds, wilden we dat die repetitiecontext echt duidelijk zou zijn. Dat we vaak uit het verhaal konden stappen. En dan leken echte ‘kostuumkostuums’ me een beetje misplaatst, in de hele setting zonder decor. Maar aan de andere kant, achteraf gezien, leek het me ook leuk om dat juist wel te doen. Wél echt kostuums.

 Scarlet: Ja, het kwam natuurlijk ook voort uit de speelstijl: altijd ook als mens op de vloer staan, nooit echt je personage zijn, maar er altijd ook naast blijven staan. Maar misschien hebben we daar toch iets laten liggen, was het toch de veilige weg, dat wat we kennen.

Fauve: Ja, want ik weet nog die eerste doorloop, die was super visueel. Met die bonen op tafel en water en zeep en melk. Wat was dat allemaal! (Ze lachen.) En toen hebben we ook zo’n beeld gemaakt waar iedereen een chador aanhad. En dan was er meteen het commentaar dat dat veel te geladen was. 
Geïnspireerd door Shirin Neshat.

Kostuuminspiratie A Separation Scarlet Tummers tg STAN

Die raven op het strand.
Ik vond dat eigenlijk een super mooi beeld. En ja oké, dat is geladen. Maar het is soms ook wel gemakkelijk om het te ontwijken.

Scarlet: Ja, ja, het was ook een mooi beeld! Het paste misschien niet zo goed in de algehele vorm. Het gaat uiteindelijk toch meer over het denken óver het verhaal in plaats van dat we de fantasie echt invullen. Nou ja, soms doen we het wel. Maar eigenlijk had het er voor mij nog wel in gepast, zoiets heel theatraals.

Fauve: Ja, inderdaad.

Scarlet: Vind je dat we meer een politiek statement hadden moeten maken met de kostuums? We eigenen ons toch een verhaal toe van een andere cultuur.

Fauve: Ja, we hebben er zoveel discussies over gehad. En dan denk je soms, ik ben niet in die cultuur opgegroeid, misschien mag ik er wel helemaal geen mening over hebben. En dan probeer je een beetje de voorzichtige weg te nemen, terwijl het eigenlijk ook gewoon super mooi is, die Iraanse esthetiek, om die op het podium te zetten.

Maar je wil ook geen stereotypes creëren. Het is soms moeilijk om aan te voelen waar inspiratie eindigt en culturele toe-eigening begint. Ik denk dat het goed is om over die grenzen te blijven spreken met mensen uit die bepaalde cultuur.

Scarlet: Denk je dat je uit angst om iets verkeerds te doen té voorzichtig bent geweest?

Fauve: Ja, ik ben voorzichtig geweest, maar het ging ook gewoon niet passen om iedereen in Iraanse tapijten te hullen. Dat kan ook raar overkomen. Maar als je het niet probeert, kan je het ook niet echt voelen. Het is altijd één grote balans zoeken tussen hoe de spelers spelen, de dramaturgie, de scenografie en de kostuums. Maar uiteindelijk ben ik wel heel blij met het kleurenpalet en die paar prints die erin zitten. Ik vond dat wel heel mooi werken.

 

Repetitiebeelden: Mokhallad Rasem